نامزدم می‌گوید باید مهریه‌ام را ببخشم!

پرسش: دختری 25 ساله هستم. مدت یک ماه میشه که با آقایی 28 ساله نامزد (صیغه) کردم. ما کاملا سنتی و بدون هیچ شناختی به هم معرفی شدیم و از اونجایی که پدر من مخالف بیرون رفتن ما قبل از محرمیت بود خیلی سریع محرم شدیم. ایشون قبلا نامزد داشتن و به ما این مساله رو گفتن اما در این یک ماه اخیر من متوجه رفتارهای مشکوک، دروغ گفتن‌های مکرر و بی‌فرهنگی‌های شدید رفتاری و اخلاقی ایشون شدم. تقریبا در این 30 روز ما 20 روزی با دعوا و جنگ بخاطر این مسائل پشت سر گذاشتیم و حالا بحث جدیدمون بخاطر مهریه است که ایشون قبول ندارند که باید مهریه خانم رو داد. فکر میکنن کسی که مهر میخواد قصد طلاق داره در صورتی که من فقط به ایشون گفتم مهریه‌ام رو نمیبخشم. اگر هم توانایی نداری میتونی سالی یک سکه یا اصلا ربع سکه پرداخت کنی ولی منتهی طرز فکر خود و خانواده‌شون بر اینه که مهریه برای زمان طلاقه و کلا بخاطر اینکه فکر میکردن من مهر رو میبخشم و به قول گفتنی کی داده کی گرفته به خواستگاری بنده اومدن و شرایط ازدواج منو پذیرفتن. لطفا راهنمایی کنید من واقعا در شرایط بسیار بد روحی و روانی قرار گرفته‌ام.
پاسخ

پاسخ: قبل از پاسخ به سوال شما درباره مهریه، نکته مهم تری هست. 

شما در ابتدا نوشته اید در این یک ماه رفتارهایی از خواستگارتان دیده اید که شما را نگران کرده و تعارض های مکرر بین شما وجود دارد. اما بعد این موضوع را رها کرده اید و بحث مهریه را مطرح کرده اید. خب، یعنی چه؟ یعنی شما فکر می کنید مثلا اگر ایشان زیاد هم دروغ بگوید و رفتارهای مشکوک داشته باشد، مشکلی ندارد و فقط باید مهریه را بپردازد؟ یا اینکه فکر می کنید صرف اینکه شما به اصطلاح نامزد کرده اید، یعنی دیگر راه برگشتی نیست و باید به هر ترتیب ادامه بدهید؟

بارها گفته ام که دوره نامزدی دوره شناخت است و انتهای آن می تواند مثبت باشد یا منفی. با این نگاه هیچ ایرادی نیست اگر کسی سه بار هم نامزد کند و این نامزدی به هم بخورد. البته که آن وقت ممکن است به آن آقا یا خانم بگوییم بهتر است قبل از خواستگاری و نامزدی ارزیابی هایش را کامل کند و بعد اقدام کند.

درواقع، در نظام سنتی ازدواج، یک دوره آشنایی اولیه باید باشد قبل از نامزدی؛ که در آن، دو نفر با هم صحبت می کنند و چند قرار با هم می گذارند و خانواده ها هم در مراسم های خواستگاری همدیگر را ارزیابی می کنند. اگر نتیجه این دوره آشنایی اولیه مثبت بود، وارد دوره نامزدی می شوند که دوره ارزیابی جدی تر است. در این دوره است که خانواده های مذهبی، صیغه محرمیت می خوانند. نکته مهم این است که این دوره، جشن و پایکوبی ندارد. درست است که در این دوره دو نفر به هم نعهد دارند، اما این تعهد دایمی نیست و ممکن است پایان یابد. پس چه بهتر که فقط قراری بین دو خانواده باشد و همه شهر از آن باخبر نشوند.

من فکر می کنم شما باید این طور به موضوع نگاه کنید و فکر نکنید حالا دیگر همه چیز تمام شده و از همین حالا باید بسوزید و بسازید!

در مورد سوال تان درباره مهریه: مساله ساده است. خواستگار شما می گوید مهریه نمی دهد و حالا شما مخیر هستید که بپذیرید یا نپذیرید. چالش شما چیست؟ دستکم در این پیام، شما نگفته اید که آقای محترم خواستگار مزیت های بسیاری دارد و فقط همین یک مورد دغدغه شما شده. اگر این طور بود، باز می گفتیم تصمیم گیری سخت است. 

و نکته آخر اینکه من هیچ وقت توصیه نمی کنم خانمی مهریه نداشته باشد، مگر اینکه دستکم حق طلاق را دریافت کرده باشد.

لطفا کمی صبر کنید...