بعد از عقد، پشیمان شده ام

من دختری 24 ساله هستم که چند ماه پیش به آقای 28 ساله ای معرفی شدم و خیلی سنتی بعد از 3 هفته نامزدی، عقد کردیم. من همون هفته اول بعد عقد متوجه شدم این آقا و خانواده اش اونی نبودند که من میخواستم. کم کم ناسازگاری های هردومون شروع شد و در عرض این 4 ماه عقد بیش از 4 دعوای بد داشتیم که بزرگترها وساطت کردند ایشون خیلی مغرورند و اصلا نمیخوان زن و عواطف زنونه رو درک کنند تنها چیزی که من فهمیدم و برای این آقا مهم بوده کار و پولش بوده گرچه هیچ خرجی هم در این مدت برای من نکردند و دائم گفتند دستم خالیه. مشکل دیگه اینکه این آقا در دوران نامزدی خوردند زمین و حس جنسیشون مشکل پیدا کرد که با دارو مشکلشون حل شد و نسبت به اوایل عقد سردیشون بهتر شده اما نه آنچنان که من از مردای تازه عقد کرده دیدم. این برای من جالبه که این آقا حتی برا نیاز جنسیشون هم حاضر نیست منو ببینه. من اگه بهشون بگم بیان منو ببینند یا ببرند خونشون میان اما اگه نگم نمیان. بحث و دعوا زیاد داریم. شبی نیست که به این فکر نکنم که چه انتخابهای بهتری میتونستم داشته باشم و انتخاب نکردم. هیچ وقت دوست نداشتم حسرت گذشته رو بخورم اما 4 ماهه کارم همینه بیش از اندازه لاغر و رنگ پریده شدم موهام در حال سفید شدنه. 1 ماه هم هست رفتم پیش متخصص اعصاب و قرص ضد افسردگی می خورم اما فرق خاصی نکردم. خانواده ام مخالف 100 درصد این هستند که من جدا بشم گرچه من همون هفته اول گفتم ما نمیسازیم باهم. الان ترسم اینه عروسی کنم و نتونم باهاش کنار بیام و اون موقعه جدایی خیلی بدتره. منکر اینم نمیشم که وقتی باهاشم کمتر غصه میخورم و یادم نمیاد که چقدر میتونستم بهتر انتخاب کنم اما موندم چیکار کنم کار هر شبم گریه است و با گریه خوابیدن. انتظارم از ازدواج چیز دیگه ای بود. شما راهنماییم کنید ادامه بدم یا نه؟
پاسخ

سلام

تنها نکته ای که می توانم به شما بگویم این است: باارزش ترین چیزی که ما در این دنیا داریم، عمر ماست.

ثروتی که هر روز که می گذرد دارد از آن کم می شود و هرگز هم جایگزینی ندارد. در ازدواج، شما عمرتان را معامله می کنید. یعنی ازدواج مهم ترین قراردادی است که در زندگی می بندید.

چطور وقتی می خواهید خانه یا ماشین بخرید هزار جور تحقیق میکنید. یا حتی وقتی می خواهید یک لباس بخرید. آنجا فقط برای خرج کردن مقداری پول که در مقایسه با عمرتان هیچ ارزشی ندارد و قابل جایگزینی هم هست، کلی وسواس به خرج میدهید و به حرف هیچ کس هم گوش نمی کنید و چیزی که خودتان دوست دارید را می خرید.

حالا به نظر خود شما برای قراردادی مثل ازدواج چقدر باید وسواس به خرج داد؟ یا اگر اشتباهی در این قرارداد شده، برای جبرانش چقدر باید انرژی صرف کرد؟

امیدوارم پاسخ اولیه ای به سوالتان داده باشم.

سوالات دیگرتان را هم در کلینیک نوعروس بپرسید. همکاران و متخصصان ما، بیشترین تلاش را میکنند تا به شما کمک کنند. 

لطفا کمی صبر کنید...